Suskun ve Siyah 3

3. Kısım

Sabah olmak üzereydi, kulaklığımı çıkarıyordum. O sırada aklıma janset düştü. Acaba eve gitmiş miydi? Nasıldı? Acaba hala üzgün müdür? gibi bir çok soruyu kendime soruyordum. Öyle dalmışım ki hava aydınlanmış, saat 06:43 olmuş. Eve yola koyuldum. Bir şeyler almak icin markete uğradım. Gözlerim acıyor, zaman zaman yaşarıyordu. Marketten çıkıp eve gittim. Koltuğa biraz dinlenmek için oturdum ama uyuya kalmışım. Öğle saatlerinde uyandım. Kahvaltı yapmak için bir şeyler hazırladım. Balkonun kenarındaki çiçeklerimi de sulamayı ihmal etmedim. Kahvaltımı yapıp kalemi ve kağıdı aldım. Karalamaya başladım. Kağıtta öylesine ve sinirle atılan çizgilerden başka hiçbir şey yoktu. Bir anda ortaya çıkan sinirimi hafifletmeliydim. Masamdan kalktim ve balkona ilerledim. Balkondaki sandalyeme oturdum. Gözlerimi, durgun ve sessiz deniz ile bulutların esrarengiz şekilleri arasında parıldayan ufuk çizgisine yönelttim. Doğanın gizemlerini izlerken huzur buluyordum. Kuşların cıvıltısında yahut yaprakların seslerine kulak asardım. Yaprağın ağaçtan kopup salınarak düşmesini izlerdim, hayata ve insanlara bunu yorarak kendime pay biçerdim.
Akşam olmuştu. Yemeğimi yemiş, çayımı demliyordum. Düşüncelere dalmış, ne yaptığımı dahi unutmuştum. Birden irkildim anlamsız bir şekilde, aldırış etmedim. Çerezleri hazırlayıp, çayımı alıp televizyonun karşısına geçtim. Saatin biraz geçtiğini gördüm. Müziği açtım, sesini kısık bir şekilde bırakıp yatağıma geçtim. Fazlasıyla yorulmuş olmalıyım ki hemen uyumuşum...