Sudan Ucuz Şiir

korkma demek istiyorum sana ama kork sen

çünkü dünya çok korkunç bir cenk yeri artık bebeğim

kan ve ter

feryat ve uzuv

sıradan dekoru artık dünya denilen bu arenanın

daha vahimi ne biliyor musun

locaya kurulmuş oturanlardan yükselen

şaibeli sohbetler ve kakafonik kahkahalar

hani hiç dert yokmuş hayatta izlenimli

canti ve bol sırıtıklı fotoğraflar gibi tıpkı

yüzlerce ve yüzsüzce bir iki yüzlülük almış başını yürüyor

- arka planda ardışık histerik nöbetler -

oysa hepimiz biliyoruz ve

var bir derdimiz de yok bir derdimiz gibi yaşıyoruz

bu dünyada bundan daha korkunç bir şey varsa

o da iki derdimiz varken

hiç derdimiz yok gibi yaşamamızdır bebeğim

gel gör ki bana göre korkunç olan

başkasına fevkalade ekmek kapısı olabilir

bu fiber bezeli

bu siber silikon ç/ağda

renkli kağıtlara yazılmış aşk mektupları

ve bayramlarda gönderilen tebrik kartları yırtılıp

sanal mabetler aldı alalı yerlerini böyledir bu

boş verip bu meseleleri

şöyle karşılıklı birer orta kahve mi içsek diyorum

gerçi kahveden pek haz etmem ama

sen bilirsin

dibindeki telveyi ne kadar sıyırırsan sıyır

ziyadesiyle ziyandır artık kahvenin hatırı

kırkı çıkmadan hem de daha

öyle bir devir bu devir

üstüne soğuk su da içsen yanar genzin

burjuvazinin casusu mu nedir mübarek

ağlama demek istiyorum sana ama istersen ağla sen

tutma içindeki hıçkırıkları

çünkü dünya çok tehlikeli

ve bir o kadar da militaristce sarılmış etrafı

eşkali belli para'şör münafıklarca

ne acı ki

herkes sevgi barış ve huzura aşererken

çok buruk

çok mayışık

çok mayhoştur artık sevmeler

sana bir sır vereyim mi bebeğim

elini sallasan

hır'lısından hır'sızına

hırsıza çarpıyor burnu insanın

aman ha dikkat et sen

ne olursa çalar bunlar bebeğim

emek çalar ekmek çalar umut çalar

en çok da zaman çalar bunlar

bunlar var ya bunlar

ağlasan göz yaşını bile çalar

ama istiyorsan tutma kendini ağla

sal gitsin içindeki çağlayanları

ben yanındayım omuzumda yanında korkma

iyidir hem olur olmaza ağlamak

ömrün uzar belki

hem iskeledeki mendilci çocuktan

piyasa değerinin altında aldığım kağıt mendilim var

silerim akan burnunu ben

şunu da bilmelisin bebeğim

hırsızlar da severler

hem de güzel sever

bir de aşk hırsızları vardır ki

onlar çat kapı sever

çalar hayalleri kaçarlar sonra

ve esas onlardan korkulmalıdır bebeğim

yani sen korkma benden diye diyorum bunu

ben onlardan değilim

sevdim mi tam severim düşmem yakandan

hem zaten kapalıdır yüzüme

çat kapı çaldığım bütün kapılar

bu yüzden yüzüm çatlak doldur benim

amann

boş verelim biz elalemin hırsızını

gel biz işi sağlama alıp çay içelim iyisi mi

hem öyle kahve gibi asık suratlı değildir çay

zorla ağır konular konuşturur insana kahve de

çay içtendir

sen gibi sımsıcacık

şöyle dumanı üstünde simit de yanına oh mis

bir kısmını masadaki karıncalara ikram ederiz

ha olmaz mı

ya da hepsinden vazgeçip rakı mı içsek

ne kahveye ne çaya benzer

dünya alkol norm ve standardizasyonuna göre evladır rakı

hem korksa da korkmasa da

hiç sebep yokken bile daha rahat ağlar rakı içince insan

- bütün göz yaşlarım şahittir inan buna -

çünkü

rakı dediğin boş vermenin feriştahıdır bebeğim

aynı zamanda realisttir rakı

şişede durduğu gibi durmaz insanın içinde

içini dışına çıkartır adamın

mekana ağır abi giren adamları bile

kravatı başına

ceketi beline taktırıp

Allah çarpmış gibi köçek yapar

üçüncü kadehten sonra rakı

memlekette katkımız olur sonra hem

ötevesiydi kadevesiydi damga vergisiydi öder

vatana millete katkı sağlamanın gururu

ve alnımızın akıyla deviririz apak kadehleri

rakı parasını dert etme sen

maliyeti ederinden daha pahalıya malolan

metal paranın yazı yüzünün yüzü suyu hürmetine

ödeşiriz bir gün elbet

evet evet rakı içelim biz

hem hayal kurmak vergisiz ve sudan ucuz bak

boş verip her şeyi herkesi

göz göze diz dize uzanırız yarınlara

olmaz mı

bakışının lehçesine kurban olduğum

sence de peynir sever mi karıncalar