Çocukluğa İz'düşüm




ç'almak intihâlle yumuşadı

içimden uslu çocuğu çıkardım kopiş çeksin adamlığa adım atsın


ironi davulları patladı başıma

espri hayalim ıslak çıktı b'alığın sırtında


göz görmezdi kimi vakit

kulak sağır

ayak top'al

parmaksız çolak kol

single'da protez fotolar


bağır çağır karga sesli orta-doğu

işgâlin teorisi değildir komplo ! evet

karış karış barış yanımda fevri atmaca dili

çiğnerken çocuk cesetlerini neredeydi ilk kıble

al sana zelzele ve k'alan

bir virüslük aşım

arap gibi ağrıyor başım

dökümlü kirpiğimle

termal suları yıkarım//unutma ! bu ironik gerçeğin pamuk ipine yürüyen şiiriydi)


içimdeki çocuk huysuzlanıyor ürkerek cennetlik ayaz yeleli atlardan


-çin abd den süper rusya almanı döver hindistan keşmir'e söver

israil'se benim babam hepiciğini mahveder-heder eder-tutsak eder


evanjelist heceledim yahudi abiyle bi tur attım evrende

büyü'medi düşümün çocukluğu tutturdu ar-ma-ged-donu

hacı amca dabbetül-arz alayım sana dedi okşarsın sakalını


kurtulacaksa çocuklar alırım küçük kıyametimi


-'duyumsadım kırmışlar kapım eşiğini

şiirimi okuyanın sinir katsayısı niçin çökmüş idi ?

dünya sonu söylencesi yayılmıştı ivedi


beyin ölümlü ve açık gözlü mehdi söyledi


baktım bencilliğe

in'miş

doksanlık top atıyor hergele

akraba cinlere 







03 Şubat 2020 656 şiiri var.
Beğenenler (1)
Yorumlar