Gizemli Tümceler

Dur...Dur, biraz dinlen.Bu kadar hızlı konuşma.Böyle hızlı hızlı koşturma etrafımda.Yetişemem.Nefes alamam.Yürüyüp gidersin sonra…ben yine ilk geldiğin zamanki gibi,sen giderken de bomboş,anlamsız bakıp dururum sana öylece.Ben daha yeni yavaşladım.Yine sarsma beynimi yeni sorularla.

Denedim,anlamayı,algılamayı…Beynime ve gururuma yedirmeyi tüm anlamsızlıkları.Denedim…Olmadı…Sarsıldım.Düştüm,toz toprağa bulandım.Ellerim kanadı,dizlerim parçalandı,bir şaşkınlık geldi yerleşti gözlerime,ben oylece bakakaldım.Nefesim düğümlendi diğerlerine,soluksuz kaldım.Tam kendime gelmeye çalışırken geldin,bir şeyler söyleyip hızlı hızlı etrafımda dönmeye başladın."Dışarı çık…Güneş…Güzel…Gün…Kuşlar…"ne diyorsun?...Bu arada…sormayı unuttum! Sen kimsin?

Dengelerimle oynama lütfen.Ben daha yeni dibe vurdum.Karşımda durmuş,elini uzatıyorsun.Yüzünde cevaplarını almış bir ifade…Niye?...Neden?...Sen kimsin?...Her şeyin bir zamanı var bilmez misin?İnsan mutluyken de,dipteyken de,zaman yitmeli bilmelisin.

Gelemem…Henüz değil…Henüz hazır değilim,yeni bir savaşa.Yorgunum anla beni,çaresizim,umutsuzum.Bekle…Bekle biraz…Birkaç nefes de ölüm için vereyim,ne çıkar.

Dengeye getirmeliyim kendimi,anla.Biraz umut için,biraz umutsuzluk…Biraz güç için,bir tutam güçsüzlük…Biraz denge için,biraz dengesizlik…Her şey aksiyle var hayatta.Her şey kendi zıttından güç almaz mı aslında? Onun için şimdi git…Şimdi ay vaktindeyim ben,güneş doğduramam yanık tenime…Anla!

Bekle hemen kalkamam ayağa,şarhoşluğum geçmedi daha.Bekle…Şimdi olmaz.Hazır değilim,huzurlu değilim daha.Ben meltemimi bekleyeceğim huzurumu getirsin diye bana.Şimdi git…Gelme…Git…Tamam mı?Bekle…

Bu arada senin adın ne?...