Burası Hiçler Vadisi

Rüzgar denize karşı mahçup

Deniz bana karşı...

Yapraklar kıpırdaşıyor

Hep bir ağızdan o sessiz melodiyi söylüyorlar.

Sense onlara eşlik ediyorsun.


Nefesini göğsüme bağladın.

Elinde kürekle kendi mezarını kazdın.

Yüzüme bakarak,

Gülümseyerek,

Ağlamadın.

Fırtına kopuyor.

Ağlasana...

Gökyüzüne bakıp gülümsemek de neyin nesi?


Ben bu dağların bu denizlerin bekçisiyim.

Kayıkla terk ederler bu vadiyi.

Sen ise mezarını kazarak...


Toprak kabul etmeyecek.

Meydan okuyorlar.

Kim kazanacak?

Gözyaşlarım, denizi oluşturdu bu vadide

Gitsene...


Burası yalnızların vadisi.

Karanlıkların,

Unutulanların,

Terk edilenlerin,

Git.

Dönmemek üzere...


Bu vadi savaş açtı.

Yüzyıllardır ölüydü bu vadi.

Ben savaş açtım.

Bu toprak...

Bak nasıl kokuyor?

Kan...

Bu toprak çamur,

Bu toprak bataklık,

Bu vadi seni kabul etmeyecek.

Bu gök seni burada barındırmayacak.

Burası yalnızlar vadisi.

Burası hiçler vadisi.


Gülümseyerek git.

Bense kendi yoluma...

Burada yaşayamazsın.

Sis gözünü kör edecek.

Gök nefesini sana geri vermeyecek.

Ve onunla tekrar karşılaşacağız.

Ruhumdan yine bir parça vereceğim.

Hayır, verecek şeyim yok.

Git...




22 Ocak 2022 23 şiiri var.
Beğenenler (10)
Yorumlar