Gül Soylu




bir omuz atıp başlasam gül g'ününe yürümeye

dikenleri taba rengi dileyen günahkâr elleri

kanatsa nasır taşında göğsüne vura vura

talebime makuliyet gelse

atlasam duvar çizimli ipek goncalardan

istemli sevdayı katık edip ekmek arasında gülistanı koklamak yasaklansa

yeraltına yetişsek yıkılırken ardımızdan legâl yaprakları mavinin

bir demet olgun saplarında rayiha çeşnisi

ricada kalmadan derlenip toplu intihar selamı versin hediyemin acil kabulü

kemirgen iştahına vazifeli kurtçuğun siyah benekli uçuk yeşili

beyaz azatlığında renk körü güllerin faili olsun


-köylüleri öldürüp bülbülleri vursunlar''

-alıntıydı


uyaksız uydurdum dam üstünde uyuyan kargaları

mazeret kapıları açıktı her daim yüce şairler ()övgüsünde-aslına rûcu (s) dillense de


imgelem aşısı yaptım gül fidesine

hakkını arar mı patlamış tomurcukla b'ayılan kokusu


hızır ilyas mezarında kadavra kesesiydi gülüm

baht s'alına okunmuş tekinsiz şiir


görgüsüz sanat ölür mü suni tenefüste

kararını yanmaya v'eren gübre çoştururur gül'eşini

tabirinden sakınılan kötü rüyalar güllerin kâbusuyla

morglara taşınırdı

-düşünce'

düş görsün diye...





Çetin Örnek

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış