En Acı Ağlayış

Kim için yaşıyoruz,

kim için yoruluyoruz,

kim için kendimiz olmaktan vazgeçiyoruz?

"Bu kişiler kim sahi!"

diye bir düşünmek lazım sanki.


Her ağzı olan konuşuyor

söylenenleri dinlemekten kendi sesimizi duyamıyoruz.

Bu nedenle herkes mutsuz...

Birileri beceremediği hayallerinin hıncını çıkarıyor bizden.

Biz de bir halt olmak uğruna vazgeçtik bu kez pektabii insan olmaktan.


Robotlaştık, robotlaştıysakta herkesin gözleri kör olmuş vicdanı da..


Yetmiyordu hâlâ.


Bir kulak vermek lazım, 

zamanı gelmedi mi daha?


Uyan, uyan artık...

Başkalarının rüyasını gerçekleştirmek uğruna uyanıkken dahi kabuslara battık.


Fark et artık!


Öldüğümüzde hiç kimse bizim için ağlamayacak bizim kendimize ağlayacağımızdan daha fazla,

hayallerimizi gerçekleştiremediğimizi hatırlayınca.


Çünkü insan en çok kendi ölümüne ağlar!

Leyza Karaboğa

Yorumlar (2)