En Acı Ağlayış

Kim için yaşıyoruz,

kim için yoruluyoruz,

kim için kendimiz olmaktan vazgeçiyoruz?

"Bu kişiler kim sahi!"

diye bir düşünmek lazım sanki.


Her ağzı olan konuşuyor

söylenenleri dinlemekten kendi sesimizi duyamıyoruz.

Bu nedenle herkes mutsuz...

Birileri beceremediği hayallerinin hıncını çıkarıyor bizden.

Biz de bir halt olmak uğruna vazgeçtik bu kez pektabii insan olmaktan.


Robotlaştık, robotlaştıysakta herkesin gözleri kör olmuş vicdanı da..


Yetmiyordu hâlâ.


Bir kulak vermek lazım, 

zamanı gelmedi mi daha?


Uyan, uyan artık...

Başkalarının rüyasını gerçekleştirmek uğruna uyanıkken dahi kabuslara battık.


Fark et artık!


Öldüğümüzde hiç kimse bizim için ağlamayacak bizim kendimize ağlayacağımızdan daha fazla,

hayallerimizi gerçekleştiremediğimizi hatırlayınca.


Çünkü insan en çok kendi ölümüne ağlar!

07 Ekim 2019 23 şiiri var.
Beğenenler (2)
Yorumlar (4)
  • 10 ay önce

    Yolun basında olanların anlaması gerekenler yolun basında olduğunu görebilmek. Farkındalığı yakalamışken hayallerin peşinde koşman dileğiyle...tebrikler

  • 10 ay önce

    En kötüsü de yaşarken ölü olmak değil mi Leyza hanım anlamlıydı dizeler tebriklerimle