Aşk

deli deli gülüşler konduruyorum yüzüme

adını her andığım da 

bir bilinmeze gidiyor  sonra aklım 

sormuyorum 

ne zaman geri geleceksin diye

ya da 

merak etmiyorum 

ne zamana kadar takılı kalır 

dudağımın kenarında ismin edepsizçe


kimse sormuyor derdin ne diye

bu tuhaf hallerimi yadırgıyorlar sadece

tut ki anlatsam 

kim anlar halimden 

kim acıyıpta bir avuç  derman  verir sence 

inan hiç kimse...


bir ilmek hayata 

iki ilmek boğazıma diziliyor seni beklerken

gardım düşuyor bazen

kendi cinayetimi planlıyorum sessizce

bir ümit oluyor sonra gülüşün 

deli deli takılınca yine aklımın köşesine

seni düşünüyorum öylece...  


ümitsizce bazen

bazen biraz umitle

direniyorum sevdiğim 

direniyorum sadece

bekliyorum gelmeni

boğazında sayısız ilmik 

ve

dudağımın kenarında deli bir gülümsemeyle

belki gelirsin diye...



"ölüm günümü gittiğin gün diye yazdırdım  mezar taşıma

doğduğum günü boş bıraktırdım

kim bilir belki dönersin diye bana..."






Menekşe Ulcay

Yorumlar (2)
  • Arabi'nin aşk teoremini anımsattı şiir bana. Ah nerede o aşklar derken böylesi bir şiiri okuyunca gördüm ki hâlâ varlığını koruyor o ince sızılı ve keskin hükümlü aşk.

    Şiir için yazılacak hayli övgü var. Ben şimdilik mânâ üzerine alkış bırakıyorum..

    Teşekkür ve tebrikler şair..

  • öldönümü şiirimden bir alıntı katmak istedim şiirine

    aklım sen saklım hep sen

    sende beni bilmek sende ölüp yine sana dirilmektir

    o halde yine bize ecelimize ve öldönümümüze içelim…