Boşluk


Boşluktayım..
Günahların ve sevapların arasında kalan bir güneş kadar
Tüm doğrularım arafta benim
Dünyanın bütün kirini yiyen bir küfür dolaşıyor dilimde
Konuşsam herkes ölür
Sussam sadece ben..




Boşluktayım
Kurduğum tüm düşlerimin vergisi alınıyor benden
Ödemediğim bir bedel kalmadı bu yaşamda
Yani eksideyim albayım!
Hayalde, hayatta
Savaşta ve barışta..
Ben bu hayata olan tüm borçlarımı
Son şiirime sakladım
Kafiye arama sıkıntısına düşmeden
Öylece...
Harf harf ödeyeceğim
Her sözün ahengini yaşayacağım son şiire..
Her dudağın sarkı olduğu güne




Boşluktayım..
Bütün haykırışlarım acılardan kaçmak içindi
Oysa ben haykırdıkça canım yandı
Yaramı duyan kim varsa
Beni tanıdıkları yerden vurdular





Boşluktayım..
Ruhumun pasını saydamlaştırıyorum
Tanıdıkça kendimi
Kaçıyorum kendimden
Geriye dönüp kendime bakmama engel olan bir nefret var bende
Beni herşeyden alıkoyan
Beni herşeyden uzaklaştıran
Kendimle aramda katı bir çizgi var
Bir yüzüm hayat veriyor
Öteki yüzüm çirkinliği barındırıyor
Kendimle eşit uzaklıkta bir boşluktayım




Boşluktayım...
Kendimi arıyorum
Rüzgarların geçitinde
Mevsimlerin dört yolunda
Camı kırık pencerelerde ağlıyorum
Ne zaman değişecek bu hikaye?
Bu boş defter ne zaman dolacak?
Ben hangi kendimde doğruyu buldum,
Hangi kendime yanlış yaptım?
Sanırım bu görüp öğrenebileceğim bir şey değil
Bu duymadığım bir ses,
Bu bir sır..

21 Şubat 2021 21 şiiri var.
Yorumlar (12)
  • 9 gün önce

    "Ne zaman değişecek bu hikaye? Bu boş defter ne zaman dolacak? Ben hangi kendimde doğruyu buldum, Hangi kendime yanlış yaptım?" Bu soruları herkes sormalı aslında kendine kutlarım Arıkan Bey!

  • 10 gün önce

    ve hangi ıssız sokakta bulurum kendimi. Tebrik ederim Arıkan Bey. 🧿

  • 10 gün önce

    Kendinizi arayınız.Hiç umulmadık bir anda bulabilirsiniz.Belli mi olur şairim.Daha fazla caba göstermeniz dileğiyle.

  • 11 gün önce

    Umarsız bir yorgunluk,ki bunun en göze batan yanı da ; hep son şiir bu denklemidir ,mevsimler karışır biribirine ... Kutlarım Şair ...

  • 11 gün önce

    Hayatın bizler için bir devinim aracı sanırım, doğru ile yanlışın, yanlış ile doğrunun yer değiştirmesi. O süreçte bir kuyu gibi, bir çukur gibi duruyor önümüzde an. Doğru ve yanlışlar düşüyor içine, nesneden geçiyor, görünmez boşluk oluveriyor. Yetmiyor kendi içine atlıyor insan, parça parça. Kendini arayan bulur elbet diyoruz, iyi niyetle. Güzel şiir için kaleminize sağlık, sevgiyle..