Yalan Tanrısı



içime şiir tutunca fark ettim insanlığımı

tomurcuklanmış beyaz yalanlar bahçesinde çocuk yüzlü masumiyet

saklanmıştı intihal ağaçlarından

aldatma oyunlu


ebeydi

yumulmuş gözlerinde çapraz kolları

tek kişilik

sayılar ve elma armut çıkarımı


kimsesizdim

çıkmıyordu aklımın ardına gizlenmişlik

bir daha sobeledim

yalanımı


zevk alıyorum dengeli oyunumdan

günceme

zaman hediyesi alıntılar


sonrası

şair hafızalı düğmesiz ceket


kimi koyulaşan sisleri vardır şiirin

gizemiyle tümlenen

varlığına tutunur ilhâmların


içselime şiirle akan bir avuç yağmur insanlığım

mış gibi duygular pervazında uyuyan hatalarım-ın

siz gibi !

farkındayım


dizeler kontrolü kalem çaresi

hisler diyaframına düşerken detone sesler

cinayetler imgesi kesmiyordu ruhlar kasvetini


karamsaran dili lâl rolünde

bühtan söylevli söz izi

bırakır gelip-geçene


ki nedamet'sizdir her eyleminde

ayarı mecaza muktedir

ç'alıntı eserleriyle...





Çetin Örnek

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış