Yalnızlık

I

Şüpheli yalnızlıklar bunlar

Yedi bela yalnızlıklar

İçimizi suskunluk bilmeyen gevezelikleriyle usandırırlar


Sorsan o kadar yalnız diyorlar

Sorgumuzu bitirmeden sürdüren yalnızlıklar

Gündüzü bile gece gibi yaşatırlar


Daha kurulmadı yalnızlıktan büyük hapishaneler ve tımarhaneler

Bu yüzden ölüm kurtuluştur diyorlar

Anlamadım kim ölmeli

Yalnızlık mı yoksa ben mi

Ki o kadar iç içeyken


Hiççidir yalnızlık

Bezmez ve şaşmaz felsefesi

Neden anlamam ama yokluğu sever

Bundandır bütün uğraşı ve gayesi


Yalnızlığın gölgesi yok

Zaman işlemez onda

Zamanın bile derdi olur yalnızlık

Ortağı olmaz, bulunmaz çaresi


Yalnızlık özgürdür her şeyden

Kuralı tek maddelik

İster uy ister uyma

Sarar bir gün senide

Ansızlığında kimsesiz

II

Hayatta yalnızlık bir tek rol yapmazsa da

Herkes ürker ondan önce

Alışana kadar

Zübeyde Yalçınkaya

Yorumlar (1)