Kayıp Yıldız

bugün 

kalbimin kırıklarını aldırdım ucundan

biraz da tenimdeki sızılarını ovuşturdum 

üşüdüm 

battaniyeni çektim sonra üzerime 

bıraktığın kitabı alıp raftan 

defalarca okudum sevdiğin şiirleri


inanmazsın düzelttim hatta kıvırıp  işaretlediğin yerlerini


yağmur başladı sonra usulca

camda belirdi yine adımızın baş harfleri

sızladı birden koktuktaki köşen

tutamadım 

gözlerimden süzülüverdi yağmurun nefesi

 

neyse ki çok kalmadı geçip gitti isminin gürlemesi 


birden

seslendi evim gecenin içinden 

çok ıssız kaldım 

biraz müzik çal dedi hafiften

hiç atlamadan söylerken en sevdiğimiz şarkıyı 


bu sefer nedense düğümlemedi sözleri nefesimi  


mevsimleri izledim sonra penceremden

sarardı

karardı

soldu güneşler

az biraz umutsuzluk yerleşince içime 

kıyamadı açtı çiçekler koynunu

guzel kokularıyla baharlar doldurdu evimin içimi 


gariptir kanatmadı ilk defa en sevdiğin çiçek ellerimi


yıldızlar 

ah yıldızlar 

hiç yalnız bırakmadılar beni

ne zaman biraz hüzün yerleşse içime 

kayıverdi içlerinden biri 

yeni bir dilek için kurban etti kendini...


ve ben tüm kalbimle bir dilek tuttum

ama

bu sefer dilemedim Tanrı'dan seni...



Menekşe Ulcay

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış