Plazadan Gecekonduya

Biz, şehirli modern çocuklar.
Hiçbir zaman görmedik,
Metali yerinden koparan rüzgarı,
Kan donduran soğuğu.
Gördüklerimizi onlar sandık,
Düpedüz yanıldık.

Ayrılıp sıcak yuvalarımızdan,
Ovaya, bozkıra kaçma masalı.
Alıp başını da gitmeli?
Uzaklaşmalı her şeyden.

Herkesin dilinde aynı söz.
Yine tertemiz yanılmalı.

Çözüm değil plazalardan kaçmak,
Sonunda dolacak beynin kap kacak.
Yine aklın yakınlaşacak her şeye.
O zaman hak vereceksin,
Filmlerdeki aşık aktöre.

Adını sanını bilete kesmesen,
Dünyanın öbür ucuna gitsen,
Dondurucu soğuğu, rüzgarı yesen,
Bitecek, susacak beynim desen,
Hiçbir şey değişmeyecek şahsen.

Seksen bir vilayeti gezsen,
Her şehir beş günlük.
Boşa debeleniyorsun çocuk,
Anlayacaksın düzelmez bu göçük.
Bak, kaldın baştan aşağı kadük.

Ruhun bedenden yaşarken ayrılması,
Zihnin tamamen sıfırlanması,
Durmayan hayallere zincir vurulması,
Bunca molozu tek başına kaldırması,
Aslında hepsi gecekondudan plaza yansıması.


-Gönen

14 Ocak 2021 16 şiiri var.
Beğenenler (7)
Yorumlar (1)
  • 13 gün önce

    Vurulmasın hayallere zincir. Tebrik ederim Arda şair, güzel şiir. 🧿