Eski Bir Şiir

Dünya kötü olurken hatırlayın beni.

Bir gün kimse şiir yazamayacak.

Ve bu şarkılar...

Bir ben miyim şarkı dinlerken kendinden geçen...

Sagopa'ın insan olmadığını siz de biliyorsunuz.

On yıldır dinliyorum bu adamı...

Ve hâlâ...

Şarkılar iyi ediyor beni.

Belki de yaralıyor.

Bilemiyorum ki.

İyi mi kötü mü ben de anlamadım.

Ama içimden kopan bir şeyleri geri veriyor sanki bana.

Hüzünlü şiirler yazmam belki de bu yüzden.

Yoksa kim inanırdı ki benim gibi kazma bir adamdan bir şair çıkacak.

Ortaokul'da ki Türkçe öğretmenim sana da teşekkür ederim.

Türkçem zayıftı...

Hatırlarsın, bir sınavda yanıma oturup bütün soruları cevaplayıp kağıdı bana vermiştin.

Hiç unutmam ilk defa yüksek bir not almıştım.

Orhan Veli'yi saymıyorum bile onu senin dersinden öğrendik biz.

Okuldan sonra Voleybol oynamak ta güzeldi.

Hâlâ oynuyorum...

Geçenlerde bir köşede oturup şiir yazarken arkadaşlarımın Voleybol oynadığını görünce yarıda bıraktım şiiri.

Yarım bıraktığım şiir pek azdır...


Sonra velhâsıl Edebiyat öğretmenim.

Sana gelince, lise de zayıf almışlığım da doğrudur.

Hatta çoğu kez...

Ama senden çok şeyi de öğrenmişliğim de vardır.

Eyüp Ünsal ve Süleyman Sazaklı...

Saçma bir şiirde adınızı zikretmek istemezdim.

Ayhan Karabulut sen adamsın.

Ne yapıp ne edip zorla geçirdin ya beni, sana da eyvallah Matematik hocam, Kadir Pancar.

Ve Arapça hocam, Elif pancar...

Sonra okul müdürüm, İdris Çetin.

Ayağım sakatken okula geç başlamıştım da kontenjanın dolu olmasına rağmen almıştın beni okula.


Ve adlarını zikretmediğim arkadaşlarım.

Ve kız arkadaşlarım.

Size de eyvallah...

Hatırımda hep güzel kalacaksınız.

Ömrümün en güzel yıllarını paylaştık sizinle...

Hepiniz eski bir şiir gibi kalacaksınız bende...


Ve mâzi...

Mâzimin yarısı yaralı zaten.

Sonrasında bir kıza tutulmakdan hayati bulgularını yitirdi.

Ve ela gözlü kadınlar öldürdü beni.

Gözleri hep renkli olanlar ne güzel gidermiş...

O nasıl bir bakıştır öyle.

Hangi şiire sığardıki şimdi?

Beni biraz da sen öldürdün sevgilim.

Biraz memleketim...

Zulûm gören çocuklarımız, tecavüze uğrayan kızlarımız.

Askerler, gurbetçiler, esnaflar...

Biraz Suriye, Filistin, Somali.

Biraz da öksüz ve yetim çocuklarımız öldürdü beni...

Ve elimden bir şey gelmiyor olması üzüldüğüm tek nokta bu.

İlâhi makama havale ettik.

Elbet o çetin gün bir gün gelecek.

O zaman heyhât!


İşte şimdi söylüyorum.

Çok şiir yazın.

Şarkılar dinleyin.

Kitaplar okuyun.

Karıncaları da sevin.

Çiçekleri, böcekleri, taşları...

İnsanlar sevince güzel, bölüp parçalayınca değil...

Dünya neden böyle anlamıyorum.

O yüzden sürekli Sagopa dinliyorum.

Karıncaları seviyorum...

İnsanlık adına bir kaç satır iyi şeyler düşürüyorum kağıda.

Kim bilir belki okunur?

Bir çocuk bile anlasa yeter beni.

Çocuklara da selam.

Şiiri onlar taşıyacak artık.

Herkes ölür bir gün ve şiir kalır.

Bu şiir burada kalır.

Vefâ borcum olsun size.

Çünkü bir gün kimse şiir yazmayacak.

O gün ölecek dünya.

Sonra, sonrasını bilmiyorum.

Benden bu kadar...

Hepiniz beni hatırlamazsınız belki ama bir gün ben hepinizi hatırlarım.

Memleketim sağ olsun...

30 Ağustos 2019 78 şiiri var.
Beğenenler (2)
Yorumlar (4)
  • Bir çocuk değil binler çocuk anlayacak, bu şiir burada kalmayacak ve şiir hep yazılacak ama haklısın belki de hep gözü yaşlı olacak ve belki de biraz ölmemiz gerekecek memleket için. Yüce gönlüne, sevgi dolu kalbine dolu dolu ümit diler, selam saygılarımı sunarım, nice güzel günler seninle olsun...

  • 11 ay önce

    Sende sağ ol Ömer şair...