Masal

filizlenir içimde kül tadında çiçekler

dikenleri içine doğru uzar

keser kendi bileklerini

güzel kokulardan yasaklanmış tenlerinde

kanlarıyla sulayıp yaratırlar kendi renklerini

bir masal değil bu

gözlerini kırpıştırma sakın çocuk

kaç nesil kendi hikayesini dinlemedi

kaç nesil sen daha doğmadan yer yüzünden silindi

bilir misin

bilmezsin tabii

çünkü onlar da bir masal gibi dinledi geçmişini

bir yara

kabuk bağlamaya yüz tuttunca içinde

tırnakların arasında can verir hevesleri

unutmaktan uzak kanamaya kesilmişken tüm bedeller

hangi dermana yüz tuttuysa karanlıkla kesildi nefesi

bu bir masal değil çocuk

kırpıştırma sakın gözlerini

kaç nesil bu yarayla telef oldu

kaç neslin karanlıkta kesildi nefesi

bilir misin

bilmezsin tabii

çünkü onlar da bir masal gibi unuttu geçmişini

şimdi uyku vakti geldi çocuk

ama

unutma sakın söylediklerimi

bu bir masal değil hatırla

artık yumabilirsin gözlerini