Mühim Olan Maviydi

Kasvet sardı gecemi yine,

Sen gidince mavi öldü,

Bak, yok oldu tüm denizlerim,

Avucumda geçmiyor, el izlerin.


Mühim olan, maviydi senin için,

Rengin, huzur, bir tutam gökyüzü, bir bulutta saklı olan.

Yeşile düşen beni görmedin,

Vazgeçerken, haber vermedin.


Gözlerine bakınca, diyordum,

Dünyadan, daha fazla yeşilim var diye ,

İçine hapsolduğum, o sonsuzluk.

Ben, o yeşile aitim.


Şimdi yağmur düşmemişçesine çorak,

Bereketsiz, kumlu, çöl misali.

Gündüzü, kavururcasına hararetli,

Gecesi un ufak, parçalarcasına soğuk,

Yeşilsiz, dönmeyen bir dünyadayım.


Peki, mutluluk rüyada mı,

Kabus sarar beni, noksan uykularımda.

Minik kuşum hülyada mı, maviler içinde,

Hapseder beni, eksik duygularımla, kahverengim.


Mürekkebimde kalmadı,

Isıtır avucumu, yalnızlık fincanında kahvelerim.

Mutluluk, tebessümlerimi bile kâle almadı,

Yitirir benliğim her gözlerimi kapadığımda,

İnkar etme oradasın,

Hiç hissetmediğim kadar, karşımda,

Bu yaşadığım şizofreni aslında,

Yine senden konuştuk, yalnızlık denen hasmımla,

Bahsederken yine kapıldım yeşilli sözlere,

Gerçi mavi yakışır, bir kolye ile boynuna,

Yeniden yakalandım, sevdanın oyununa,

Biliyorum, rutubet sarmış yerimi,

Güneş görmemişçesine, ıssız,

Biliyorum, bir zamanlar şatom olan o yer,

Harabe misali tarumar edildi.

Ne bileyim, biliyorum işte,

En çok ta bu yaralar beni,

Âlim olmak için bir parça zalim oldum.

Biliyorum ve artık bitti.

Bitti yeşil, küstü mavi, soldu papatyalar, uçtu serçe, öldü bu şair……

Mücahit Can Serpici

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış