Sayıklama -II-

Ortasındayım ömrün isimsiz iklimlerin

Açtırdığı goncanın kokusu üzerimde

Ipıssız düşlerimde bir mezar kadar derin

Şu ruhum kanat çırpar durmadan ellerimde


Yağmurlar biriktiren taş kalpli kurnalardan

Suretimi seyrettim bir acı tebessümle

Gökyüzünün sahibi ak renkli turnalardan

Sordum da özgürlüğü eş tuttular ölümle


Kaç asırlık şarkıdır şu çalan hüzzam beste

Toprağımı henüz dün kuzgunlar kazmadı mı

Yaşamak... Ne ağır yük tutulurken kafeste

Bu şarkıyı ölüpte... Doğanlar yazmadı mı


Sokaklar ve şehirler şu yalnız kalabalık

Şu suskun gölgelerin taşıdığı bedenler

Gizlerken aydınlığı perde perde karanlık

Aklımda her doğruyu yanlış sayan nedenler


Düşünmek... Bu boşlukta varlıktaki yokluğu

Şu aklın gizemini ve çözmek delilikte

Görmek gözü kapalı birde saklı çokluğu

Bulmak koca alemi zerre kadar delikte


Düşünmek, düşünceden soyutlayıp kendini

Ağır ağır yürürken yok saydığım caddede

Yıkıp viran eyleyip düşüncenin bendini

Varlığı bulmak garip yok saydığım maddede


Ortasındayken ömrün sonu geçmek bir adım

Ve varmak başlangıca...Sessizliği izleyip

Suya yazılmış meğer ta evvelden şu adım

Bu harfsiz yazılanı okumak mı ne garip

Ahmet Demir

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış