İlahi Bir Fiyasko

İlahi Bir Fiyasko

İçimdeki karanlığın sebebi belli

Gökyüzündeki yıldızlar aslına yabancılaşmış

Yolumu aydınlatmaya söz veren ışık da hükmünü kaybetmiş artık

Yapışkan bir sis içinde kayboluyor adımlarım

Yapış yapış bir bilinmezlik içinde yürüyorken

Yeteri kadar ıslak ama ateşle söz geçiremeyecek kadar güçsüz

Gözlerimi ıslatmak dışındaki her şeyden elini eteğini çekmiş bir yağmur yağıyor üzerime

Büyük bir veda için hazırlıyor bedenimi

Saklamaya çalışsa da gerçeği

Sonum yaklaştı hissediyorum


Olabildiğince sakinim

Ağır çekimde hızlı hızlı koşturmaya çalışan insanların perişanlıklarını izliyorum

Hayat tüm telaşıyla geçiyor gözlerimden

Her şey cıvıl cıvıl

Ve olabildiğince kendi karmaşasıyla yoğrulurken

Küçük bir çığırtkan son duyurusunu yapıyor en yüksek perdeden


Koş koş

Bu gece kıyamet sahnesinde

Kapalı gişe oynuyor

İnsanlığın son nefesi adlı oyun

Kaçırırsan pişman olursun

Duyanlar duymayanlara mutlaka söylesin


Azalan zamanın yarattığı kaos

Ah öylesine tanıdık ki bana

Binlerce defa izlediğim bir senaryonun başka başka versiyonları

O değişmez ve işe yaramaz sonu çok iyi biliyorum


Sonuç


Tam bir fiyasko

Öyle aciz bir final ki bize yakıştırılan

İzlemeye değmez inanın bana


Oysa ne büyük hayaller vardı mutlak sona dair

Buram buram ilahlık kokan görkemli bir bitiş düşer sanıyordunuz değil mi bahtımıza

Böyle sessiz

Böyle haraketiz ve olabilirliğin ötesine geçen bir teslimiyetle bitmek

Böylesine aciz bir bitişi

Hangi yaratılan yakıştırır ki sıfatına


Ey Tanrı’lar

Ey gelmiş geçmiş

Gizli saklı aleni tapınılanlar

Özenle yarattığınız

Alev kapanları üzerimize kapanıyor

Ve siz öylece izliyorsunuz ya

Bravo

Ama haberiniz olsun

İnananı olmayan bir ilahi de

İlahi olmayanlar gibi ölmeye mahkumdur sonunda


Başım dik gidebilirim

Gönlümde hiçbir endişe yok

İçimde çürüyen bir yalnızlık da

Siz düşünün kimsesiz kalan bir evrende hatırlanmayan ilahilerin sonunu

Benim sonum tamam

Arkamda ne bir iz kalacak

Ne tatlı bir söz

Ne de boşlukta salınan birkaç güzel anı

Kalanlarımı tamamen silecek kadar öfkeli bir alev yutacak varlığımı

Suç bende değil ama

O alev ki

Tanrıların ruhumun derinliklerine sakladığı parçasından yaratıldı


Hey insanlık

Hey

Unutacaklar

Madem çok istiyorsunuz

Haydi

Koşun

Koşun o zaman

Sakın kaçırmayın

Bu gece son defa

Kıyamet sahnesinde insanlığın son nefesi adlı oyun oynuyor

Bu da tam bir fiyasko olacak inanın bana

Sonumuzu bir oyun gibi izlerken kahkahalar atmak

Ve öldüğümüzü anlamadan bir uykuyla uğurlanmak son yolculuğumuza

Oyun gibi bir kıyamet nasıl ders olacak ki insanlığa


Hatırlasak belki izlemeye değer olurdu

Ama unutmak ve unutturmak

Oynayandan çok yazan için bir başarısızlık aslında 

17 Mart 2023 83 şiiri var.
Yorumlar (8)
  • Tebrik ederim Menekşe, yine güzel bir şiir okuduk sayfada. 🍀

  • 20 sa. önce

    Her zaman beğenerek okuduğum kalem.Mana dolu şiiri kutluyorum.İçtenliğimle sevgiler

  • 22 sa. önce

    İyi bir anlatı

    ve iyi bir şiir okudum

    Kutlarım.

  • 1 gün önce

    Kendi kıyametini yaratan bir şekilde ve bir şekilde yine de yaptıklarından ders almayıp aynı hataları tekrar yapandır insan , herkesle aynı inancı taşıyor görünüp kendi inançsızlıklarını yüzsüzce sergileyenler ki hem kendileri hem de masum insanların kıyametini hazırlayanlar asıl suçlulardır

    Tebrik ederim Menekşe hanım derin soluklu bir şiirdi sevgilerimle