Kıyametim Ben

bir inilti değilim ben artık 

kıyametin habercisi oldu iki dudağımın arasındaki sesim

duy beni 

sesime ses ver ey karanlık 

çağırıyorum mahşerin her bir atlısını

ve 

serbest bırakıyorum içimdeki tüm acıları  


rahmimde sancılanıyor yine nice kasırgalar

parçalanıyor gökyüzü   

sarsılıyor tüm evren sanki kasıklarımda 

bir zehir gibi içimdeki acı karışınca toprağa 

daha doğmamış tohumların bile kuruyor canları avuçlarımda 


söndüyorum güneşin bütün alevini

sönüyor yıldızlar 

sus pus oluyor evren bakışlarımın korkusuyla

serbest bırakınca gözlerimden cehennem ateşini  

çığlıklarımla titretiyorum kâinatın aciz bedenini


sonuna kadar açıyorum kapılarını içimdeki cehennemin 

acılarıyla alev almış ruhları salıyorum  dünyaya  

yeni bir krallık yükseliyor şimdi ayaklarımın altında

görüyorum 

kıyameti mühürlüyorum her bir dudağa 


duyun beni duyun

bu krallık ki benim küle dönen kalbimdir 

bu bitmeyecek kıyamet ise duymadığınız çığlıklarımın bedelidir


ey gök  

ey toprak 

ey karanlık 

duy sesimi duy

ne bir iniltiyim artık ben 

ne de bir haberci 

benim o ben 

kıyametin ta kendisi



Menekşe Ulcay

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış