Mahşer

soluğumu kestiğin o yerdeyim

anladım ki

kendi kendine geçip giden bir ızdırap yok

ya da

konuşmaya başlamazsak bitecek bir suskunluk


kelimelerimin bittiği yerde 

sadece düşünübilirken bunları 

tırnaklarımla kanattığım ağaçlar için ağlıyorum 

toprağa bıraktığım zehre karşı 

neden halen beni sarmak istiyor anlamıyorum 


kovmayı beceremediğim bir karabasan gibi çökerken yine üzerime gece

soluğumu kestigin o yerde  yine seni bekliyorum 

Menekşe Ulcay

Yorumlar (1)