Papatya Masumiyeti

iklime uyarsız

bir ikilem yaşıyordu papatyalar

üstelik hiç zaman da yoktu

her şey için

en kırılgan günlerdi

aşk ya kanadı kırık bir güvercin olacaktı

ya da meyvesi Eylül adlı bir ağaç

kararsızlık bir tuzaktı

düşünmeye de gerek yoktu

gözlerden okunuyordu

tam da yürekten geçenler

sonu ölümlülerce yazılabilecek

bir olgu değildi ki bu

karşıtlıklar üzerine ne çok nedensellik bağlandı

bu bağlamlar

bir korkuya dönüştüğü gün kaybedildi her şey

bir pazar günü

özgür kuşları izlemek varken

başka başka şehirlerde aynı şarkıya ağlamanın da

aşktan sayıldığı

herhangi bir kitaba sığmayan

bir evriliş oldu ömrün yazgısı

yanlış ellerce muhafaza edilen

tarih sayfalarına

bir ölüm daha nakşedildi sonunda

aşk kanadı kırık bir güvercin şimdilerde

meyvesiz bir ağacın 

kurumaya yüz tutmuş dallarını izler hasretle

18 Ekim 2020 41 şiiri var.
Beğenenler (3)
Yorumlar (2)
  • 6 gün önce

    Çok ara veriyorsunuz şair olmuyor ama :))