Şiirin Gazabı

Şiir dosttur şairine

Yıllandıkça kökleşir

Sarılır can suyu verenine

Çünkü şiir nankörlük etmez

Duyar şairin iç sesini


Lâkin şair mağrur bu aralar

Dünlerin ektiği dostluk tohumunu

Göz ardı etmekte

Hayatın dününde ve bu gününde

Damlayan şair

Aktığını zanneder

Acizliğini farkedemez

Mağruriyetinden


Şiir onun bu sırrını bilir ama

Dostluğum"iç sesi" değiştirir belki

Diye ümitlenir

Bekler sabırla


Milyonlarca şiir dökülür kağıtlara

Fakat kendini bulamaz orda

Anlam veremez olanlara


Şiir,âşık ya şairin kalemine

Bu aşkı kullanan şair

Yüklenir dış sesine

Cümle alem duyar

Şiirlerin Sultan’ını


Dost sır tutandır,der şiir

Dostumun iç sesi sırrımdı

Dış sese toplum hâkim

Bense bir toplum olamadım

Şairlerin gözünde

Tek dost kesmiyor onları

Çoğulcudurlar


Artık sır olmayan gönülde

Barınamaz şiir

Dostluğu gömer başlıklara

Dizelerini gizler adına


Başlıklar üşürken yatağında

Damladan ibaret olan Sultan,

Olmayan akıntının yatağını

Arar durur

Tam da o yolculukta

Şiirin gazabıyla karşılaşır

Kalem ilhamlara göz kırpar

Ve terk-i diyar ederler

Şairin küçük dünyasını


Şiirin adında gizlenen dizelerse

Umutlara sarılıp

Başlıklar üşümesin diye

Yeniden örtü olacakları günü

Beklerken şiirin aşk durağında

Bu defa şiirin aşkını tartmayacak

Yiğit şairler beliriverir ufukta


Kızgın, kırgın ve yorgun şiir;

Bir kez daha tartıya çıkarsam

Kaleminizi kırarım der

Şairlere

27 Haziran 2022 60 şiiri var.
Yorumlar