Uyanış

merhametine muhtaç değilim artık 

kendi yangınlarımı başka tenlere mahkum edecek kadar da düşmedim daha 

hala bir aşk var yüreğimin en derininde biliyorum 

üzerine toprak atıp 

daha fazla gömmeyeceğim onu karanlığa   


tutsak kaldığım her söz özgür kaldı şimdi  içimde  

ne saklanmaya gerek duyarım artık 

ne de kaçacak kadar aciz düşerim bir daha 

bir kalp var içimde yine atıyor hissediyorum  

sana yine yenilip bir daha susturmam onu asla 


gidişler için bahane üremeyi bıraktım çoktan 

kalmalar için yalvarmak ise artık benden çok uzaklarda 

gözlerimde bir alev yükseliyor görüyor musun

senin için yağmurlarla söndürecek kadar küçülmem bir 


daha 

keşkeleri

amaları

acabaları kaldırdım  lugatımdan 

maziye sığınıp takılı kalamam bir daha 

çok geç kalmadan anladım neyseki gerçeği  

bu ömür uğruna harcanacak kadar değersiz değilmiş aslında 



Menekşe Ulcay

Yorumlar (1)