Ne Diyordum



gün dediğin nedir ki kybele

ömrü günlük gölgesiz mum

çek şimdi doğurganlığını yakasından zamanın

zaman ki, akrepsiz çölde yelkovansız kum

felsefesi taşlanmış, aurası çatlamış bir aynada

sırrına kadem basmış İskenderiyeli hypatia

.

--

.

ne diyordum

evet.. büyüdükçe yalnızdır her masal

yinede kardeştir tüm ağaçlar en çok ta iğde kokarlar

her aşk saklambaç olamasa da

sobelenir her oyunda payımıza düşen ayrılık

sobelenir sarmalı hüzün içimli kekremsi şiirler

.

--

.

insanın

eksilmezmiş solundan yarası

yarasın dedikçe de içtiği pekmez karası

neyse

karanfil koksun şimdi bütün eller ve dilekler

babalar hep dağ olsun..olsun ki yamacında sümbüllensin anneler…



İlhan Aşıcı

Yorumlar (5)