Selef




bulutsuz maviler düşün
bir dilencinin solgun avuçlarında






toprak, bereketsiz riyalar büyütürken
usulca eteğinden damlıyordu ayrılık
evinden gitmek istemeyen çocuklar gibi
oturup -anne- diye ağlıyordum

sensizlik çınlarken yanağımda
yağmurlar kanatıyordu solgun ateşi
damarlarımda şehir örseleniyordu
sol göğümde, sen kokuyordun hala

ölüm,
zamansız bir doğuma gebeydi,
meleklerin kanadından düşerken aşk

-yamalı gül yaprakları kadar öksüz
ve suskundu gök gürültüleri

ve artık
gittiğin yerleri adımlarıyla taşıyordu
senden kalan ten çizgileri-

sonra,
kırık aynalarda yanar oldu dolunay
ve mezarlıklar çoğaldı dudaklarımda.

her yanımda kül tenli çocuklar büyüyor şimdi
tebeşir tozlu seksek oynanan kaldırımlarda

hiçbir zaman,
vurduğum kuşlar kadar masum değildim
ve belki de
hiçbir zaman sen olmayacaktı
kirpiklerine astığım masum hayallerim.








... / 30.10.2008

13 Temmuz 2021 9 şiiri var.
Beğenenler (5)