Deli Öğretisi II

kış kokulu kaygıları yıka gözlerinden

ne olmuş saat gece yarısı olmuşsa

sabah işyerinde olacakmışsın

iki saat eksik uyumuşsun ne çıkar

dönüşü yok giden zamanın

mevsim kokuları sokağa davet ediyor

at kendini en yakın yeşilin üstüne

iğde kokusu sarsın saçlarını

ve bir yıldız belirle kendine

senin olsun gökyüzünün en ücra yeri

bir şarkı mırıldan geceye

yıldızına ulaşsın melodisi

gelip geçene aldırma

içmiş derler en fazla

zaten başın çoktan dönmüştür

bulutların ay ile dansından

bir tık daha üst perdeden söylemeye başla şarkını

araya ıslık kat

eşlik eden deliler çıkar belki

bitince şarkın

sokakları keşfe çık

kaç zamandır arabandan inmedin

açılsın bir ayakların

yorulmuşsun ne çıkar

bak dallarından kiraz aşırdığın ağaçların yerine

koca koca binalar dikilmiş

tanı yeniden yaşadığın çevreyi

sen yürümeyi unutalı

bir tek eşyalarının markası değişmedi

seni sen yapan

çocukluğunun yoksullukları düşsün aklına

seksek oynar gibi yürü az biraz

bulursan bir kola şişesiyle top oynar gibi oyna

bir çiçek aşır belediye parkından

tanıyan olur diye korkma

senin sen olma ağırlığını

sorgulayamaz cam balkonlar

içinden geleni yap

saçlarına aklar düşüren zamandan

kıymetli bir anı olsun

gelip geçen arabaları say

el salla yolculara

yüzleri gülümser bu yabancı diyarda

sessizliği dinle sonra

ne çok şey anlatacak şaşıracaksın

sokak lambalarında gölgenle şakalaş bir vakit

deli derler ne çıkar

otur bir banka

gecenin ayazını çek ciğerine derin derin

yaşadıklarını düşün

içinde olduğun sahip olma yarışında

senden kopup gidenleri say bir bir

doğan günün hesabını yapma şansının

olamayabileceği gerçeğiyle yüzleş

bir karar ver iğde ağaçları şahit olsun

kurtul hayallerinin fazlalıklarından

bak artık daha hafifsin

yürü evine doğru

vardığında varsa bekleyenin bir öpücük kondur yanağına

yoksa eğer bir selam gönder yıldızına

bir melek insin göğsüne

aşk ile uyan yeni güne 

Hüseyin Özüpekçe

Yorumlar (2)