Kaktüs Kurutan Şiir

Kaktüs Kurutan Şiir

-Kabuk bağlayan her yara aslına ihanettir aslında 

ve sen henüz asılsız bir yarasın 

açmaya bismillah dediğin bu kanamada-


uykunu böldüğüm gözlerinden 

ölümcül bir hassasiyetle kaçıyorum Selman 

küf yeşili bir cibinlik örtüyor ruhuma

üstüme yürüyen bu veda


biz neden kırıldık dünyaya

neden bu karmaşa

zaman meddi


kırıldığın yeri -kalbini- öperek

kan ağlayan şafakları uzatıyor ellerin

sözcüklerinden koparılmış harfler yazılıyor alnıma


bir seyyahın göz ucunda dönen dünyadan gelmiş gibi yorgunsun 

yüzyıl savaşları savaşçısı

hem mağlupsun hem galibiyetin telaşlısı 


şimdi bedenini emanet ettiğin sandalye

başımı dizlerine devirmeyi istediğim bir bahane sadece

eşyanın da ruhuna siniyor mu kokun 

bulunduğun mekânlarda 

onlar da sana uzak bir memleket havası gibi özlem duyuyor mu

adımlarını attığın anlarda


(bir bilinmezlik uğultusu bu bendeki)


ben muttasıl uyunan bir uykunun mahmuru olamayışımın kırgınlığını

bir alev topu gibi taşıyorum kendi sıratımda 

bu yüzden kıyam/et

parmak uçlarımda devinip duran melekler dokunuyor gözyaşlarımıza

devam et


biz bu dünyaya ait olmayanların ağrısıyla aldattık kendimizi Selman

göğsünde bir cenin gibi kıvrılıp uyuyan düşlerimi 

boş yere hırpaladık


-kabuk bağlamayan her yara aslını yaşatır aslında-


sen hiç kabuk bağlama

sen hep kana Selman

hiç korkma ağrımamdan


2018

23 Ekim 2019 426 şiiri var.
Yorumlar (13)
  • 9 ay önce

    Sizi okumak ne güzel. Eksik olmasın kaleminiz

  • İçten ve güzel. Tebrik ederim Züleyha hanım. 🍀

  • 9 ay önce

    Seni hatırlamak ne güzel şairem hem de hiç unutmamışken.

  • 9 ay önce

    Bir kırılıp ,bin parçaya bölünüyoruz, Aslında hepsi bu ,günü soğutuyoruz

    Kutlarım Şair.

  • 9 ay önce

    Yeniden okunası şiir