Sen Aşksın

Neyi inkar edebilirsin ki

Hem inkar aşkı bitirmiyor

Hangi candan baksan başka manzara

Sen gönül camından bakarken

Sana ne gözükür aşktan başka hangi, ne manzara


Gecenin karanlığı ürkütmesin seni

Yalnızlığın konuşmaları da

Aşk kapını çalmış bir kez senin

Rüyaların bile tutsaktır ona

Sarar omuzlarını, okşar o seni arzunla, arsızca

Rüyanda sol yanındaki parçanla


Hayırdır dalmışsın yine

Korkma çoktan yakalandın sen bu hastalığa

Kızarma ya da solma

Aşk gururu da öğretir insana

Sevmenin gururunu

Onu onsuz yaşamanın onurunu


“Gözlerin benden kaç km uzakta! Ey aşk neredesin” derdin kendine

Derdin ama bilmezdin dediğinde aşk karşındaydı

İşte o kadar yakınında

Arzunda, arzularında


Baktım ki saksıdaki çiçekler sırdaşın olmuş çoktan

Yürüdüğün yollarda öyle

Fısıldar kalbin onlara “aşk” diye

Aşk kalbe girdimi o kadar tanıdık olur böyle


Söylüyorum sana duy ve dinle

Tanrın olmuş aşk

Sen ona tapınmıyorum sansan da

Gözlerin hep o yana

Bir yıldız gibi kayar sol yanına

Ne olur bunu saklama


İnsan aşık olmaz, aşk olur

Aşk kadar var olur hayatta

Temiz bir gökteki gibi içinde ışıldar güneşten öte olma aşklığıyla

Aşklığında…


Bir mektup yazıyor gözlerin uzaklara

Dökülür göz yaşın pul gibi yanaklarına

Yanakların tuzdan sızlar

Aşk tuzdan bir deniz olur ellerin değdikçe dalgalanan

Ne olur aşka, aşk olarak ağlama..


Bilirim uzun cümleleri sevmezsin

Şimdi kısa cümlelerin esirisin

Aşk gibi

Öyle değil mi

Bir hapis bu kadar tatlı ve arzulanır olamaz içinde kalınan


Bir yalan olsun istiyorsun

Gerçeğin belli çünkü

Aşklığında, aşkta


Büyülüdür aşk zaten kendi çapında

Tutuldun sen bu büyüye

Korkma, bırak kendini onun kollarına

Aşksın, aşk ol, aşkla…

Zübeyde Yalçınkaya

Yorumlar (1)