Ahir Uyku

dargın 

kırılgan  

bir o kadar da karamsar bir hikâye bu içimdeki


silinip giderken izleri yer yüzünden 

tekinsiz  

ve 

ritimsiz bir hal alıyor giderek nefesi


sağlam olan ayağı da aksamaya başlamış belli ki 


bilinmeze gittiğin o yolculuğa göndermeden önce seninle ellerimi 

söz vermiştin oysaki 

kimi kimsesizliği bulursan eğer 

benim yerime sarılıp 

geçirecektin ruhumdaki acı dolu iniltileri  


çok oldu gideli 

ama 

dinmedi halen iniltileri 

halen dolduramadım bir gram bile içimdeki kimsesizliği  

kötü bir his yeşeriyor içimde çok korkuyorum   

acaba o bilinmezlerde 

ellerimi de mi kaybetti 


bir bilebilseydi 

ne kadar çaresizim 

kızgın demirler bile dağlayamıyor artık yaralarımı 

bak sızıyor kederim bir zehir gibi bedenime 

dur

dur gitme yalnızlığım

hiç olmassa sen bırakma beni geride 


ah öyle yorgunum ki

gecenin içinden ahir bir uyku sanki bana sesleniyor  

çabuk ol diyor çabuk 

ölüm sarılmadan önce saklan düşüme 

terk edilmiş düşünceler de feryat figan can verince içimde 

tek çare saplıyorum kimsesizliğimi göğsüme 

ve

teslim oluyorum ahir düşlere 


ne tuhaf değil mi

acımıyorum artık   

korkmuyorum da sensizlikten 

süzülüp giderken içimdeki can toprağa 

tüm kimsesizliklerim kucaklanıyor yeniden


ve nihayet 


siliniyor kalbimden tüm terkedilmişlikler 

 

  

Menekşe Ulcay

Yorumlar (1)